Rockandroll

rockandroll forumotion
 
ForumForum  PytėsoriPytėsori  KėrkoKėrko  RegjistrohuRegjistrohu  identifikimiidentifikimi  

Share | 
 

 Elfriede Jelinek – novela e cmimit Nobel!

Shiko temėn e mėparshme Shiko temėn pasuese Shko poshtė 
AutoriMesazh
Nicknapping
Rock'and'Roll


Numri i postimeve : 113
Age : 40
Location : qaty ku po bjen bore :-)
Registration date : 25/03/2008

MesazhTitulli: Elfriede Jelinek – novela e cmimit Nobel!   Mon 05 May 2008, 00:46

eshte kjo nje novele e shkrimtares Austriake Elfriede Jelinek e cila e lexoj kete novele me rastin e cmimit nobel per letersi, kjo shkrimtare eshte e njohur per shkrimet e saja te terthorta qe shpesh bie ne kundershtim me vet-veten "me lumin ferfellues te zerave dhe kunderzerave ne romanet dhe dramat e ndryshme, te cilat me nje zellshmeri te te folurit, i zbulon absurditetin dhe forcen e dhuntise te thash-ethemeve sociale.

shume me ka pelqy kjo novele edhe do tua perkthej juve ne shqip. edhe pse nuk jam perkthyes profesional edhe shpesh eshte e pamundur te tingelloj aq bukur sikur ne gjuhen perkatese, dhe shpesh here eshte veshtire te gjinden termet perkatese ne shqip, por do te mundohem!

novela qohen "NE OPSAJD"

i ka 8 faqe, bdersa une po ju perkthej nje nga nje...

Faqja 1.


a eshte te shkruarit aftesia e butesise, apo e ledhatueshmerise per ne vertetesi?
njeri deshiron qe te ledhatohet por cka po ndodhe me mua tash? cfar po ndodhe me ata te cilet te verteten, ne te vertete aspak nuk e njohin? ajo eshte (vertetesia) plotesisht e pershprishur. nuk egziston asnje kraher, qe do te mund ta bente te lemuar. shkrimtaret kalojn permes saj edhe i mbledhin fijet e flokut nje nga nje te te pa shprese, per ta krijuar nje frizure, nga e cila menjeher ne netet e ardheshme do te pllakosen. dicka nuk eshte ne rregull me dukjen. nga stepia e ti e endrrave mundet qe floket e mbledhura me pare, perseri te gjatohen, te cilat pa kete nuk do te mund te zbuten. ose eshte shembur prap dhe tani si shami rrin vare para nje fytyre, qe pothuajse e pameshiruar mbetet. ose padeshire rrin mbi male para llahtarise per ate se cfar po ndodhe vazhdimisht. thjeshte nuk mund ta dishe. thjeshte nuk don. edhe pse shpesh me kraher mundohemi qe me disa dhembzor te hyme neper te, thjesht nuk mundemi. thash dicka, edhe me pak eshte ne rregull. ajo e shkruara, qe po behet fjale per ate qe po ndodhe, i ike njeriut perfundi dores poashtu si edhe vet koha, por jo vetem koha, ne te cilen ajo u ndodhe, ne te cilen aspak nuk u jetua! askujt nuk i ka kaluar agje, nese nuk eshte jetuar. jo i jetuari dhe jo koha e mbytur, dhe i mbytri aq me pak. koha eshte, kur njeri ende ka shkruar, kur ne veprat e shkrimtarve tjere eshte thelluar. pasiqe kjo eshte KOHA ajo mundet te gjitha pernjeher ti bej: ne punen e vet te futet edhe njekohesisht ne punen e te tjerve, ne frizurat e shprishura te kaloj fluturimthi si nje e ere e fresket, edhe pse e dobet, e cila, nga e verteta, papritmas ngritet dhe del ne pah! kur dicka nje here ngritet, ndoshta nuk bie aq shpejt poshte. era e zemrimit fryen dhe merr gjithcka me vete. krejt i merr prap me vete, ska lidhje se ku, por krysorja jasht realitetit, i cili duhet te imaxhinohet. cdo kund, vetem atje jo. e verteta eshte ajo se cka fshihet nen floke, qe kalon neper fustanet, qe ato: poashtu i merr me dhune, dhe i shpie diku tjeter. si mundet qe shkrimtari ta dalloj te verteten, ajo eshte dicka, e cila qe udhton neper te, dhe ate me dhune shpie ne opsajd. ne njeren ane nga atje i sheh gjerat me mire, ne anen tjeter vet nuk mund te rri ne rrugen e se vertetes. aty ai nuk ka vend. vendi i ti eshte gjithemone jasht se vertetes. vetem se cfar ai nga jasht thot, mund te ndegjohet edhe ate vetem per shkak se ai thot dy-anshmerite. edhe ketu jane dy gjera te pershtatshme ,dy te verteta qe paralajmrojne qe asgje nuk ndodhe, dy, qe ne dy drejtime te kunderta tregojne, kalojne deri ne dheun e paarriteshem, qe moti edhte shpartalluar sikur dhemzit e kraherit. ose...ose. e vertete apo gabim. kjo do ndodhte heret apo vone, sepse ndertimi i bazamentit ishte i pamjaftueshem. cfar te ndertoj njeriu ne nje grope pa themel. por kjo e pamjaftueshmja, qe hye ne fushen e shiqimit, ende ju mjafton shkrimtarve per dicka, dicka qe ata do mund ta lenin. ata nuk e vrasin. ata vetem shikojn me syte e tyre jo te qart, por permes keti shiqimi jo te qart, nuk behet i cfardoshem (i pakufishem). shikimi e preke saktesisht. kjo e shikuara gjat fundosjes Thot: (edhe pse pothuaj nuk eshte shikuar aspak, edhe pse nuk iu eshte shfaqur shikimit te mbreht publik) e shikuara nuk thot kurr se kjo do te mund te ishte dicka tjeter, para se ky shikim bie pre e nje pershkrimi. kjo e shpreh ate, se cfar do mbetej e pashprehur (sepse kishe mundur ta thot me mire?), se cfar do mund te mbetej e paqarte dhe e pafund. shume jane fundosur deri ne bark. eshte rera qe e ngrehe era, por vet nuk shtyen asgje. eshte e pafundshme por jo e pafund. eshte deshire cfardoshme por qe nuk deshirohet.



Faqja e dyte vijon.....
Mbrapsht nė krye Shko poshtė
Shiko profilin e anėtarit
 
Elfriede Jelinek – novela e cmimit Nobel!
Shiko temėn e mėparshme Shiko temėn pasuese Mbrapsht nė krye 
Faqja 1 e 1

Drejtat e ktij Forumit:Ju nuk mund ti pėrgjigjeni temave tė kėtij forumi
Rockandroll :: Art, Kulture & Sport :: Letersi-
Kėrce tek: